Дэмий Шахуу ...

Уржигдар буюу намрын нэгэн зэврүүн үдэш ... Салхилаад л бороо ч ороод байгаам шиг... байнгын хаяг байршдаг газраасаа гэрийн зүг алхав ... би энэ хавиар алхах дуртайн учир нь энэ хавьд хэдэн баар бас дэлгүүр байдаг хотын төв гудамжуудын нэг л дээ ... тэдгээрийн үүдээр гоёж гоодсон охид бүсгүйчүүд утсаар ярих нь ярьж хүн хүлээж эсвэл аль нэг баар луу ч юм уу хаа нэг тийшээ яаран алхана ... Эндээс л Монгол бүсгүйчүүдийнхээ хичнээн үзэсгэлэнтэй гоёмсог болсныг харж баясан, нүдээ хужирлах дуртай ... Өнөөдөр ч мөн адил тэгх санаатай алхав ... Арай л хүйтэн байна даа эртхэн таксиндаа сууя даа гэж бодоод алхаж явтал нэг бүсгүй цаад хаалганаас гарч ирэв ... хараад л шууд даараад явчлаа арай л нимгэн юм аа ... цаашаа алхтал юун гоё бүсгүй харах нөгөө хэдийгээ харж хямарсаар байтал таардгийм байна ... гоё байж  болно л доо гэхдээ арай л нимгэн юм .. даарснаас болоод үүсдэг өвчин зовлон гэхчлэн дэмий юм бодож эхлэв ... Сүүлдээ ч юун нүд баясах нь бүү хэл ийм хүйтэнд гуя хас, цээж гэдэс нь ил яваа хүмүүсээс болоод хямарч эхлэдийм байна өө ... нэг шөнө дулаан хонох мянган лан ... нөгөө сайн сайн гэхээр сахлаа будахын үлгэр болж байх шив, хар хүйтэнд ийм орой ингэж хувцаслана гэж арай л биш юм аа ... гэж бодсоноо гүй яахав таксинд суугаал бааранд ороол буцаж таксииндаа суугаал гэртээ харих нь хариад өөр дулаан газар орох нь ороод ... гэж бодсон ч нэг л болж өгсөнгүй ... Тэгснээ өрөвдөж эхлэв ... Гоо сайхан ертөнцийг аварна аа гэж ... ертөнцийн төлөө биеээ золиосолж буй бүсгүйчүүдээ өрөвдөж хайрлахаас ч өөр аргагүй юм дөөө ...